7. σελίδα - Σελίδα 7

Διεύθυνση

Ν. Κουντουριώτου 19
Τ.Κ. 546 25 - Θεσσαλονίκη
Τηλ.: 2310/533127
Fax: 2310/541228
e-mail:Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
web: www.eave.gr


Β) Το έτος 1906 ο Ανδρεάδης από Υφηγητής γίνεται Καθηγητής Δημόσιας Οικονομίας και Στατιστικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Αν και όσοι γνωρίζουν Τεχνικά Ασφαλιστικά, που είναι η νεότερη Επιστήμη των Ασφαλίσεων, αντιλαμβάνονται ότι, εφόσον ο Ανδρεάδης ήταν πριν από έναν αιώνα και πλέον Καθηγητής Στατιστικής
Επιστήμης και Οικονομίας, ήταν ταυτόχρονα και ο ικανότερος και καλύτερος Έλληνας Τεχνο-Ασφαλιστής, ενώπιον του οποίου κάθε άλλος, Έλληνας και ξένος στην Ελλάδα, ήταν απλώς «μαθητούδι», Αντιπρόσωπος, Πράκτορας και Πωλητής, σιτιζόμενος και επιζών εξ αυτών, πέραν εκείνων των λίγων Ελλήνων επιχειρηματιών Ασφαλιστών, που, δια των ελληνικών τους ασφαλιστικών εταιριών, διέθεσαν κεφάλαια και είχαν οι ίδιοι τον επιχειρησιακό κίνδυνο, υπό οξύτατο και ανήθικο ανταγωνισμό στην χώρα και πατρίδα τους.

Αν δείτε την «Ιστορία» ενός σωματείου ασφαλιστικών επιχειρήσεων στην Αθήνα, που ισχυρίζεται ότι έχει «ρίζες» του στο έτος 1907 (δηλαδή όταν πλέον ο Ανδρεάδης ήταν, από έτους τουλάχιστον, Καθηγητής της Στατιστικής και Οικονομίας στην Αθήνα, με παγκόσμια διάκριση και τιμή από την μελέτη των αγγλικών οικονομικών -επομένως και ασφαλιστικών- και συγγραφή της Ιστορίας της Τράπεζας της Αγγλίας και άρα μοναδικός και περιζήτητος) και τότε που ιδρύθηκε το πρώτο σωματείο ως Ένωση Ασφαλιστικών Εταιριών από «δέκα τρεις ξένες και μία -αγγλοκρατούμενη- ελληνική», θα εννοήσετε καλά τους λόγους και αιτίες που, αντί να προβάλλεται και να διδάσκεται το έργο του Ανδρεάδη με τις αποκαλύψεις του για την πρώτη στον κόσμο ασφαλιστική επιχείρηση, υπό των τότε «πλανηταρχών» Ελληνομακεδόνων, προβάλλονται και διδάσκονται αγγλο-εμπορικές ρήσεις του… Τσώρτσιλ! Φταίγει, μήπως, ο όποιος και κάθε ξένος «Τσώρτσιλ», όταν εμείς από μόνοι μας τους δίνουμε σχοινί (χρήμα) για να μας έχουν συνεχώς… κρεμασμένους;