5. σελίδα - Σελίδα 5

Διεύθυνση

Ν. Κουντουριώτου 19
Τ.Κ. 546 25 - Θεσσαλονίκη
Τηλ.: 2310/533127
Fax: 2310/541228
e-mail:Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
web: www.eave.gr


Αυτά ζήτησε ο Έλληνας Αγγελόπουλος για την Ελλάδα και τον Έλληνα Ανδρεάδη, αλλά έκανε, ως Έλληνας, το ίδιο «λάθος» με αυτό του Ανδρεάδη: Μίλησε για Επιστήμονες (και μάλιστα Δημοσιονομικών), Επιστήμη και Πατρίδα στην Ελλάδα, βασικά στοιχεία που βλάπτουν θανάσιμα τους Ελλαδέμπορους της Οικουμένης και τους εδώ υποτακτικούς τους!
Αργότερα και στην εισαγωγή του, αντί προλόγου των εκδόσεων Παπαδήμα της «Ιστορίας της Ελληνικής Δημόσιας Οικονομίας» (δύο τόμοι), του Ανδρεάδη και τον Σεπτέμβριο του 1992, ο ίδιος Έλληνας Άγγ. Θ. Αγγελόπουλος, με την διακρίνουσα αυτόν ευγένεια και κομψότητα, «καρφώνει» αρκούντως τους «κωφούς», γράφων: «Και η μεν Ακαδημία δεν μπόρεσε να αναλάβει την έκδοση».
Το έπραξε όμως Ιδιώτης Εκδότης, που μπόρεσε! Και δεν είδαμε να ντράπηκε κανείς. Είδαμε όμως Ιδιώτες Έλληνες να χαίρονται και να τιμούν τα Έργα και Πράξεις των Μεγάλων Επιστημόνων μας.
Έτσι και εμείς, απλοί Ιδιώτες και χωρίς «Ακαδημία Θεσσαλονίκης», που έπρεπε να έχουμε και ίσως κάποτε αποκτήσουμε, πράττουμε τα κατά δύναμή μας και όσα μπορούμε από την δική μας Ελληνική Ασφαλιστική «Ακαδημία», τιμώντες και προβάλλοντες τους Έλληνες και πανάξιους Καθηγητές μας, από τον Αριστοτέλη, μέχρι τον Ανδρεάδη και τον Αγγελόπουλο. Τιμή μας και Υπερηφάνειά μας να δηλώνουμε ότι είμαστε μικροί Μαθητές τους!
Τι έπραξε όμως ο Ημιόλιος Αντιμένης, το έτος 324 π.Χ. και πώς γέμισε τα άδεια κρατικά ταμεία στην τότε Πρωτεύουσα της Ελληνομακεδονικής Αυτοκρατορίας Βαβυλώνα με την «Μηχανή που έβγαζε χρήματα»;
Τις απαντήσεις τις δίδει ο ίδιος Αριστοτέλης στο Β΄ μέρος των «Οικονομικών» του, τις αναλύει και τις επεξηγεί ο Καθηγητής Ανδρεάδης στο προαναφερθέν δίτομο Έργο του (σελ. 225 β΄ έκδοση συμπληρωμένη, Β΄ τόμος εκδόσεων Παπαδήμα, Αθήνα 1992), που επιβάλλεται να διαβάσει κάθε αγνός Έλληνας και ιδιαίτερα κάθε Ασφαλιστής και Οικονομολόγος, ενώ τις επικυρώνουν ξένοι μελετητές και συγγραφείς, όπως ο Βεκκήρος (IMMANUELIS BEKKERI), με εκδόσεις ξένων Ακαδημιών, όπως OXONII, E TYPOGRAPHEO ACADEMICO, 1837.
Μεταφέρουμε εδώ μόνον την σημείωση αρ. 2 εκ του κυρίως κειμένου Ανδρεάδη, με τίτλο «Το μονοπώλιο των τραπεζών» (αργυραμοιβών) και αναφορά στα «Οικονομικά» του Αριστοτέλη για «μνημονευόμενη πρώτη εν τη ιστορία ασφαλιστική επιχείρηση, κατά περίεργη δε συγκυρία ενεφανίσθη αύτη υπό συγγενή τύπον. Ιδού το σχετικόν χωρίον (XXXIV,2):
Αντιμένης ο Ρόδιος πορίζων τ΄ανδράποδα τα επί στρατοπέδω όντα εκέλευσε τον βουλώμενον απογράφεσθαι οπόσου θέλοι, μέλλειν δε του ενιαυτού οκτώ δραχμές αποτίσαι, αν δε αποδρά το ανδράποδον, κομίζεσθαι την τιμήν ήν ανεγράψατο. Απογραφέντων ούν πολλών ανδραπόδων ουκ ολίγον συντελεί αργύριον. Ει δε τι αποδρώη ανδράποδον, εκέλευε τον σατράπην της εν ή εστί το στρατόπεδον ανασώζειν ή την τιμήν τω κυρίω αποδούναι».
Αυτά αναφέρει ο Έλληνας Καθηγητής Πανεπιστημίου και Ακαδημαϊκός Ανδρέας Μ. Ανδρεάδης, επικαλούμενος συγκεκριμένο και αδιαμφισβήτητο τμήμα τού -προσοχή εδώ- αδίδακτου έργου «Οικονομικά» του Αριστοτέλη και αποφαινόμενος, πρώτος και παγκοσμίως, ότι πρόκειται εδώ περί της πρώτης αναφερόμενης στην ιστορία ασφαλιστικής επιχείρησης!!
Εκατομμύρια εκατομμυρίων ανθρώπων του κόσμου και όλων των εποχών, μελέτησαν ή απλά διάβασαν τα έργα του μεγαλύτερου Φιλόσοφου Αριστοτέλη, αλλά απολύτως κανένας και ιδιαίτερα Έλληνας Καθηγητής και Ειδικός δεν είδε και δεν κατανόησε την «Μηχανή» του Αντιμένη, που έβγαλε σε έναν χρόνο (324-323 π.Χ.) πολλά χρήματα (ουκ ολίγον συντελεί αργύριον) για τα άδεια κρατικά ταμεία και η οποία ήταν η πρώτη κρατική Ασφαλιστική Επιχείρηση στην ιστορία του κόσμου, με ασφαλισμένους δούλους και στρατιώτες (ανδράποδα σε στρατόπεδα), ασφάλιστρα οκτώ δραχμές ετησίως και «λήπτη της ασφάλισης», τούς κατά στρατόπεδο Σατράπες και Διοικητές περιοχών, που πλήρωναν και τα ασφάλιστρα, αλλά ταυτόχρονα -και όπως εξηγεί ο Ιστορικός Μελετητής και Συγγραφεύς Γρηγόρης Ζώρζος, αναφερόμενος στις αποκαλύψεις του Καθηγητή Ανδρεάδη, ήταν και Αντασφαλιστές της κρατικής Ασφαλιστικής των Μακεδόνων, αφού είχαν υποχρέωση να αναπληρώνουν κάθε απόδραση ασφαλισμένων (καταβολή σε είδος, όπως σήμερα η Οδική Βοήθεια κ.λπ.) και μόνον αν δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα, τότε θα εισέπρατταν την ασφαλισμένη τιμή, που σήμερα λέγεται ασφάλισμα ή ασφαλισμένο κεφάλαιο. Έχουμε, δηλαδή, ολοκληρωμένη πρώτη μορφή ασφαλιστικής δραστηριότητας, που, ως γνώστης αυτής, πρώτος και ορθά επισήμανε ο Ανδρεάδης.