Ένωση Ασφαλιστών Βορείου Ελλάδος Ε.Α.Β.Ε www.eave.gr - Η Πυρκαγιά της Θεσσαλονίκης

Διεύθυνση

Ν. Κουντουριώτου 19
Τ.Κ. 546 25 - Θεσσαλονίκη
Τηλ.: 2310/533127
Fax: 2310/541228
e-mail:Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
web: www.eave.gr

Η Πυρκαγιά της Θεσσαλονίκης και το Μεγαλείο του Θεσμού

Ο πρώτος Πρόεδρος του Σωματείου μας, αείμνηστος Ασφαλιστής Δάριο Μόλχο, έλεγε και δίδασκε ότι ήταν γέννημα-θρέμμα Θεσσαλονικιός και εκ πατρός Ασφαλιστής, δηλώνων μάλιστα υπερήφανα ότι ήταν και αισθανόταν περισσότερο Μακεδόνας και από κάποιους άλλους Μακεδόνεςκαι Έλληνες, όπως και με τις πράξεις του το απέδειξε.
Ο πατέρας του ήταν Ασφαλιστής επί Τουρκοκρατίας στην Θεσσαλονίκη και εκπροσωπούσε από το έτος 1908(!) την Ελβετική ασφαλιστική εταιρία «LA SUISSE», την οποία συνέχισε να εκπροσωπεί ο ίδιος, με πολλές περιπέτειες και απαγορεύσεις, μέχρι τα βαθιά γεράματά του.
Και άλλοι ομοεθνείς του και Έλληνες αντιπροσώπευαν ξένες και ελληνικές ασφαλιστικές επιχειρήσεις στην Θεσσαλονίκη, πλούσια και εμπορική πόλη τότε και στην όλη ευρύτερη περιοχή της. Αυτοί οι παλαιοί και ικανοί τοπικοί Ασφαλιστές είχαν διαδώσει τα ωφελήματα του Θεσμού των Ασφαλίσεων, έστω και δυτικού τύπου ή «κατά περίεργον συγκυρίαν συγγενούς τύπου», προς την πρώτη ελληνομακεδονική τής Ιστορίας, όπως γράφει ο Ανδρ. Ανδρεάδης, με ασφαλισμένα τότε (1917) περισσότερα από όσα είναι σήμερα, καταστήματα και οικίες, για κίνδυνο φωτιάς.
Απόδειξη αυτών είναι το γεγονός ότι οι πολλοί και καλοί Ασφαλιστές τής τότε Θεσσαλονίκης αποζούσαν άνετα και ως διακεκριμένοι επιχειρηματίες στην κοινωνία, από τις πολλές ασφαλίσεις Πυρός, Θαλασσοασφαλίσεων και Ατυχημάτων. Όχι από τα λίγα τότε αυτοκίνητα και τις μη αναπτυγμένες ασφαλίσεις ζωής, αφού η πρώτη και μεγάλη ελληνική ασφαλιστική εταιρία Ζωής «Αμοιβαία» επέζησε μόνον επτά (7) χρόνια και έκλεισε το 1911.
Μεγαλύτερη και αδιαμφισβήτητη όμως Απόδειξη είναι το γεγονός της ξαφνικής πυρκαγιάς του Αυγούστου 1917, που κατέκαυσε το ιστορικό κέντρο της Θεσσαλονίκης, παρουσία χιλιάδων στρατού ξένων δυνάμεων και κυρίως Γάλλων, «Συμμάχων» τους είπαν, αλλά δεν άφησαν τίποτε πολύτιμο και ιστορικό που να μην το καταληστεύσουν «συμμαχικώς», η οποία πυρκαγιά βρήκε τόσα πολλά κτίρια ασφαλισμένα, ώστε, από τις πολλές αποζημιώσεις που πληρώθηκαν άμεσα και για λόγους ανταγωνισμού και προβολής των ασφαλιστικών εταιριών και με την πράγματι ενεργή συμπαράσταση της Κυβέρνησης από Αθήνα (μοναδική περίπτωση), έγινε δυνατή η ανέγερση και δημιουργία του σημερινού, μοναδικού μη άναρχου πολεοδομικώς τμήματος στην χώρα μας, κέντρου της Θεσσαλονίκης, που είναι η πλατεία και οδός Αριστοτέλους!
Το έργο αυτό και πραγματικό Μνημείο, που χαίρονται και απολαμβάνουν γενεές γενεών Ελλήνων και ξένων, είναι τελικό έργο και προσφορά των τότε ικανών επαγγελματιών Ασφαλιστών της Θεσσαλονίκης και το οποίο βεβαιώνει και αποδεικνύει τα μοναδικά οφέλη του πανάρχαιου Θεσμού των Ασφαλίσεων, κατά Ιδέα του Αριστοτέλη, του οποίου -και κατά Θεία Δίκη και Δικαίωσή του- φέρει και το μεγάλο όνομά του. Δεν έχουμε τις αποδείξεις ότι εξ αυτού του λόγου ονομάσθηκε η πλατεία και οδός ως Αριστοτέλους, αλλά είναι δίκαιη και ορθότατη, με όλα τα εξ αυτής μηνύματα, συμβολισμούς και διδάγματα. Γεγονός πάντως είναι ότι εδώ και από του έτους 1917 φαίνεται και βεβαιώνεται το Μεγαλείο και τα ωφελήματα του Θεσμού των Ιδιωτικών Ασφαλίσεων, στην χώρα μας και διεθνώς.
Αν οι Ασφαλιστές του κόσμου και όχι μόνον της Ελλάδος είχαν την δύναμη, πέραν από πονηρούς εμπορισμούς και συμφέροντα, να τιμήσουν έμπρακτα τον Θεσμό, που λέγουν ότι υπηρετούν και όχι τον… Μαμωνά τους, όπως δήλωσε σε Ασφαλιστές της Αθήνας ο τότε Μητροπολίτης Αυγουστίνος στην Φλώρινα, θα έρχονταν εδώ στην πλατεία και οδό Αριστοτέλους για να καταθέσουν ένα στεφάνι δάφνης στην προτομή του Πατριάρχη των Ασφαλίσεων και στο αδιαμφισβήτητο Μνημείο του Θεσμού. Το πράττουμε εμείς οι Θεσσαλονικείς και για λογαριασμό τους, ιδιαίτερα όμως προς τιμή και μνήμη των ικανών παλαιών τοπικών Ασφαλιστών.
Τι συνέβη όμως, αμέσως μετά; Σαφώς και ασφαλώς πλήρωσαν, οι μέχρι τότε μη πληρώνοντες και «χάρηκαν, χαράν μεγάλην λίαν σφόδρα» για την περιπτωσιακή εδώ «αναστολή της αναστολής» και εκτέλεση συμβατικών τους υποχρεώσεων! Μήπως όμως ενήργησαν κατά τα «Ηθικά» του Αριστοτέλη, που δείχνουν ότι αγνοούν και όχι κατά το β΄ μέρος των «Οικονομικών» του, όπου αναφέρονται ιδέες και τρόποι «μηχανών χρημάτων», που φαίνεται ότι διδάχθηκαν στις χώρες τους και γνωρίζουν άριστα, υπό παντελή δική μας άγνοια, αφού μας διδάχθηκαν όλα τα λοιπά Φιλολογικά και Ηθικά του Αριστοτέλη και όχι τα «Οικονομικά» του, όπως και τα προηγηθέντα του Ξενοφώντα; Εκ των πραγμάτων, αυτό αποδεικνύεται.