Ένωση Ασφαλιστών Βορείου Ελλάδος Ε.Α.Β.Ε www.eave.gr - Ο «χουντικός» Νόμος 400/1970

Διεύθυνση

Ν. Κουντουριώτου 19
Τ.Κ. 546 25 - Θεσσαλονίκη
Τηλ.: 2310/533127
Fax: 2310/541228
e-mail:Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
web: www.eave.gr

Ο «χουντικός» Νόμος 400/1970 και οι… εφευρέσεις!

Ο πολύπαθος Θεσμός των Ασφαλίσεων από Στρατηγούς και στρατόπεδα άρχισε, από ίδιους χάθηκε και από Ναυτικούς και Θαλασσοκράτορες αναστήθηκε, θαλασσώμενος, για να περιέλθει στην επιβολή του με την δύναμη των όπλων των Εξουσιαστών, πίσω από κάθε είδους πρόσχημα και μορφή του.
Εκείνη η λέξη του ασφαλίζω (δεν σφάλλω) και η λέξη του πράκτορα (εκ του αρχαίου πρακτήρ, που σημαίνει εισπράκτωρ δημοσίων εσόδων), κακοποιήθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν για κάθε είδους σκοπούς και επιδιώξεις, από την κατασκοπεία μέχρι τα απελευθερωτικά κινήματα των υπόδουλων λαών.
Έτσι και στις αρχές του εικοστού αιώνα, αντιγράφοντας οι Έλληνες Πατριώτες και Αγωνιστές τα διεθνή δεδομένα, εμφανίζονται στην υπόδουλη στους Τούρκους Μακεδονία ως… Ασφαλιστικοί Πράκτορες! Με αυτούς οργανώθηκε ο Μακεδονικός Αγώνας και ήταν αδύνατο να διακριθούν από τους πραγματικούς Ασφαλιστικούς Πράκτορες, όπως ήταν αδύνατο να διακριθούν οι Πράκτορες των αγγλικών Λλόυδς και άλλων ξένων ασφαλιστικών επιχειρήσεων ως προς τις πληροφορίες και δεδομένα που μετέδιδαν, ακόμη και εν αγνοία του σκοπού και χρήσεώς τους.
Ήταν δε τόσο στενά συνδεμένη η πέραν κάθε υποψίας δραστηριότητα των ασφαλίσεων, με μυστικά στρατηγικά και διπλωματικά κέντρα, ώστε όταν επιβλήθηκε το στρατιωτικό κίνημα των Συνταγματαρχών το έτος 1967 μπαινόβγαιναν πραγματικοί Πράκτορες μυστικών υπηρεσιών, εμφανιζόμενοι επίσημα ως… Ασφαλιστικοί πράκτορες! Μίας μάλιστα και συγκεκριμένης (ξένης) ασφαλιστικής εταιρίας.
Και θα είναι μεγάλη και ηθελημένη αφέλεια του οποιουδήποτε αν ισχυρισθεί ότι «η παλαιά τέχνη αυτή» εξέλειπε, παρά το γεγονός ότι η διάβρωση και παράλυση του κράτους μας την υποβάθμισε.
Τρία χρόνια χρειάσθηκαν για να αλωθούν οι Συνταγματάρχες και να περιέλθουν στα χέρια των εγκατεστημένων «συμβουλίων εποπτείας των ασφαλίσεων». Σκληρά, πράγματι, καρύδια και όχι όπως οι συνάδελφοί τους του έτους 1909 και μετέπειτα.
Έπεσαν όμως στα πολύ βαθιά! Αν ο «γύψος» στα πολιτικά πράγματα της Ελλάδος κράτησε επτά χρόνια, με πρωτοφανή οικονομική ανάπτυξη όμως, που δεν θα την ξαναδούμε, ο «γύψος» στα ασφαλιστικά, που επέβαλαν με τον χουντικό νόμο 400/70 κράτησε τριάντα πέντε ολόκληρα χρόνια, τα 31 εξ αυτών όλως «δημοκρατικώς» και επισήμως, ενώ συνεχίζεται ανεπισήμως με ισχύ του «πολυφκιασιδωμένου» και χιλιοσυγκολημένου νόμου αυτού, της «επάρατης Χούντας» κατά άλλα και οποίος έκανε μακαρίτη τον «νόμο-έγκλημα» του έτους 1917, με τρισχειρότερο νέο και πολύ… ωραίο(!) για τους ίδιους εμπνευστές του!!
Έτσι και ενώ η Ελλάδα ήταν υπό αναστολή συνδέσεώς της με την σιωπηλώς μακαρίτισσα Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα και ήδη λησμονημένη ΕΟΚ, του επίσης λησμονημένου και από εκείνους που το διακήρυτταν ενός, εκ των δύο, «Συνδικάτου» (πολύ χοντρά τα άγρια δουλέματα, που φάγαμε κατά εποχές και μετά «χαράς» μας), τα εδώ «συμβούλια εποπτείας» και για την προώθηση των εκεί και αλλού μεγάλων συμφερόντων, αγωνίσθηκαν γενναία για την νομοθετική επιβολή όσων εκεί και αλλού απαγορεύονταν και είχαν εξοβελισθεί ως αποτρόπαια και ανατριχιαστικά του μακρινού παρελθόντος. Πρώτο από αυτά ήταν τα καρτέλ ενιαίων τιμών ασφαλίστρων και ο μακρόχρονος «γύψος» στον ελεύθερο ανταγωνισμό, που ωφελεί τους καταναλωτές, αλλά βλάπτει σοβαρά τα Μονοπώλια των «Πολυεθνικών», αλλά και κάποιων εδώδιμων «Κρατιστών» και δοτών!
Τότε και υπό ασφυκτική πίεση των αναγκών εισροής ρευστών στα άδεια κρατικά ταμεία, όπως εκείνα της Ελληνομακεδονικής Αυτοκρατορίας, ελπίζοντες και πιστεύοντες ίσως οι Συνταγματάρχες ότι ανακάλυψαν νέο Ημιόλιο Αντιμένη στο πρόσωπο της «Ενώσεως των εν Ελλάδι εργαζομένων ασφαλιστικών εταιρειών», καταργούν τα «Συμβούλια Εποπτείας» και αναθέτουν με τον νέο νόμο στα Διοικητικά Συμβούλια των οργανωμένων εμπορικών συμφερόντων την ενιαία τιμολόγηση ασφαλίστρων, μαζικών ασφαλίσεων, που θα ενέκρινε τύποις ο «Υπουργός», θα ήταν «νόμος» του κράτους και θα είχε υποχρεωτική εφαρμογή σε όλη την Ελλάδα και από όλες τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις και τους ασφαλισμένους. Αφαίρεσαν έτσι την ελευθερία συναλλαγών και δεν άφησαν πλέον καμία απολύτως άλλη δυνατότητα επιλογής και αντιδράσεως! Παρόμοιο δώρο και προσφορά με «νόμο», του θύματος στον θύτη του, ούτε στον ύπνο τους και στα πλέον απίστευτα όνειρά τους δεν μπορούσαν να φαντασθούν ούτε εκείνοι, που το έτος 1907 εισήγαγαν το ανίατο μικρόβιο των καρτέλ από τις χώρες τους και τώρα, το 1970, με «νόμο» κάνουν «Σικάγο της Μαφίας» τους την δύστυχη Ελλάδα του Αριστοτέλη.