4. σελίδα - Σελίδα 4

Διεύθυνση

Ν. Κουντουριώτου 19
Τ.Κ. 546 25 - Θεσσαλονίκη
Τηλ.: 2310/533127
Fax: 2310/541228
e-mail:Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
web: www.eave.gr

Ενημερώνονται καλώς οι τοπικοί Άρχοντες της Θεσσαλονίκης περί των σκοπών και επιδιώξεων του Σωματείου μας και ακολουθεί ενημέρωση στην υπόλοιπη Βόρεια Ελλάδα. Μεταξύ αυτών και διακεκριμένων πολιτικών της ίδιας ευρύτερης περιοχής.
Πρώτο αίτημα και θέμα, που τέθηκε σε όλους, ήταν η άμεση κατάργηση του επαίσχυντου άρθρου 7 νόμου 2190 του έτους… 1920(!), «περί Ανωνύμων Εταιριών», με το οποίο η μισή «νεότερη» Ελλάδα ήταν «προσαρτημένη» στην άλλη μισή και «παλαιότερη» Ελλάδα!
Νόμους επικαλούνταν κάποιοι, νόμους επικαλεσθήκαμε και εμείς, για να εξαφανίσουμε το εμπορικό τέχνασμα και προνόμιο της «παλαιότητας» της μίας και αυτής Ελλάδος, χιλιάδων ετών Ιστορίας της.
Από το άρθρο αυτό, που όλως κατάπτυστα παρέμενε σε ισχύ από το έτος 1920, κατάλοιπο των Βαλκανικών και Α΄ Παγκοσμίου Πολέμων, αλλά ουσία της «Ελλάδος της Μελούνας», η Βόρεια Ελλάδα είχε ήδη εξαγριωθεί, δια δημοσιευμάτων και αποκαλύψεών μας, με επαπειλούμενη εξαγρίωση και των άλλων Περιφερειών της χώρας και οι οποίες με αγώνες και θυσίες εκατοντάδων ετών, απέκτησαν την ελευθερία τους και επανήλθαν στον ενιαίο κορμό του ελληνικού κράτους, όπως ακριβώς επανήλθε το πρώτο τμήμα του νεοελληνικού κράτους.
Υπάρχει Έλληνας που δέχεται και αναγνωρίζει ότι Ελλάδα ήταν πάντα η «Ελλάδα της Μελούνας» και ότι όλες οι άλλες περιοχές δεν ήταν Ελλάδα, αλλά ήταν περιοχές ξένων χωρών και τις οποίες η «Ελλάδα» τις κατέκτησε, τις άρπαξε και τις πρόσθεσε στο «κράτος» της; Δυστυχώς, η πικρή αλήθεια είναι ότι υπήρξαν «κολοκυθοκέφαλοι», που ήθελαν την Ελλάδα «μέχρι την Λαμία και από εκεί και πάνω Βουλγαρία»!
Όμως εκείνη την μικρή -και περιορισμένη εδαφικά- «Ελλάδα», που αναγνωρίσθηκε το έτος 1830 από 2-3 τότε κοσμοκράτορες, ποιος την «κατέκτησε» και σε ποια Ελλάδα την… προσάρτησε; Ποιος και πότε θα διαχωρίσει τις διεθνείς και προς τα έξω τυπικές συμβάσεις από την ισότητα των εσωτερικών νόμων για τα εδάφη και τους πολίτες, που είναι και η ουσία;
Εξ αυτών των Ισοπολιτειακών σκοπών μας, άρχισε και η σύγκρουση με εμπορικά κατεστημένα.
Αυτό λοιπόν το άρθρο 7 του Νόμου 2190/20 «περί Ανωνύμων Εταιριών» με την μεγάλη του «ελληνικού κράτους» σφραγίδα και το οποίο -προσοχή εδώ- όχι για Ιστορικούς και Δικαιοπρακτικούς λόγους, αλλά εμπορικών συμφερόντων Ανωνύμων Εταιριών, ψηφίσθηκε στην Βουλή των Ελλήνων -όχι ξένων και από ξένους- και ίσχυσε μέχρι το έτος 1995, δηλαδή επί 75 συνεχή έτη, ενώ πάντα αποτελούσε αμάχητο μυστικό χαρτί της ανθελληνικής προπαγάνδας και διπλωματίας, ιδιαίτερα κατά της Μακεδονίας, οι Σκοπιανοί το είχαν κάνει «σημαία» τους! Έτσι και δι΄ αυτού, όπως και παρόμοια άλλα, πετύχαιναν «διεθνείς αναγνωρίσεις» ως… «Μακεδονία» και… «Μακεδόνες»! Το σοβαρότατο θέμα αυτό, που ποτέ και κανένας δεν το είχε καταγγείλει, μας απασχόλησε σε βάθος και πλάτος και το αναφέρουμε, για την κατανόηση των σκοπών μας, εδώ.
Συνοπτικά και ουσία, το άρθρο αυτό, «ελληνικού» νόμου, όριζε: