20. σελίδα - Σελίδα 22

Διεύθυνση

Ν. Κουντουριώτου 19
Τ.Κ. 546 25 - Θεσσαλονίκη
Τηλ.: 2310/533127
Fax: 2310/541228
e-mail:Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
web: www.eave.gr

Έτσι και στις αρχές της δεκαετίας του 1980, ο τότε Υφυπουργός Εμπορίου Ανδρέας Καζάζης, από εσωτερική επιθυμία να δει την πατρογονική του οικία στο Μοναστήρι, αλλά και να γνωρίσει από κοντά την τότε εμπορική αγορά της Νότιας Γιουγκοσλαβίας, προθυμοποιήθηκε να συνοδεύσει, άτυπα και ανεπίσημα, τον εκπρόσωπο της ίδιας ασφαλιστικής εταιρείας της Θεσσαλονίκης, με την οποία είχε συνεργασία σε νομικά θέματα, πριν ασχοληθεί με την Πολιτική. Αυτός ο εκπρόσωπος ήταν ο σημερινός Πρόεδρος του Σωματείου μας και συνεπώς αυτόπτης μάρτυρας όσων συνέβησαν στα Σκόπια και στο Μοναστήρι.
Στην είσοδο της Σκοπιανής ασφαλιστικής εταιρείας εμφανίσθηκε ένας ευγενέστατος και ελληνογλωσσότατος υπάλληλος υποδοχής υπό το επίθετο Νένας, που υποδέχθηκε στην ελληνική γλώσσα τους δύο Θεσσαλονικείς επισκέπτες και τους οδήγησε σε κάποιον όροφο και στον τότε Αντιπρόεδρο της ξένης ασφαλιστικής (Makedonija η επωνυμία της). Αυτός ο Αντιπρόεδρος ήταν ευγενής, ψηλός, λιγνός, μεσήλικας, αλλά πολύ προβληματικός στην μη ευχέρεια ξένης γλώσσας και ολιγομίλητος. Nikola Causevski, το όνομά του, όπως το έγραφε η «κάρτα» του.
Ούτε λέξη ελληνικά έδειχνε να γνωρίζει και να καταλαβαίνει!
Έγιναν οι συζητήσεις και οι συμφωνίες συνεργασίας με την βοήθεια άλλων ξενόγλωσσων και το βράδυ, υπό χιόνια, παρατέθηκε επίσημο δείπνο, με παρουσία πολλών αξιωματούχων και «Υπουργών» της τότε και εκεί «τοπικής Κυβερνήσεως», πάντα υπό συνοδεία του Αντιπροέδρου Nikola Causevski και πάντα χωρίς λέξη στην ελληνική γλώσσα. Οι Θεσσαλονικείς μιλούσαν ελεύθερα μεταξύ τους ελληνικά, προσεκτικά βέβαια, αλλά φαινόταν ότι ουδείς κατανοούσε κάτι, ιδιαίτερα ο Αντιπρόεδρος. Την επόμενη ημέρα, ο ίδιος Αντιπρόεδρος και όλως εκτός προγράμματος, προθυμοποιήθηκε, επίμονα μάλιστα, να συνοδεύσει τους Έλληνες επισκέπτες μέχρι το Μοναστήρι και τα σύνορα, επιθυμία που έγινε δεκτή και χωρίς καμία επιφύλαξη ή άλλη σκέψη για τυχόν άλλο ενδεχόμενο.
Στο Μοναστήρι και μπροστά από ένα κατάστημα υαλικών, ζήτησε να απομονωθεί ο Α. Καζάζης και επί αρκετά λεπτά είχε αφοσιωθεί στην παρατήρηση μίας μεγάλης παλαιάς και γκριζόχρωμης οικοδομής απέναντί του και στο άλλο άκρο μίας πλατείας.
Ξαφνικά οι άλλοι δύο συνοδοί του αντιλαμβάνονται ότι είχε καταληφθεί από λυγμούς και δάκρυα, οπότε έσπευσε δίπλα του ο Μελάς Γιαννιώτης και ανήσυχος τον ρώτησε: «Ανδρέα τι συμβαίνει;». Εκείνος στρέφεται και του απαντά: «Εδώ και στην απέναντι αυτή οικοδομή γεννήθηκα».
Είχε πλησιάσει και ο Αντιπρόεδρος Nikola και ο οποίος -όλως περίεργα- είχε καταληφθεί και αυτός από λυγμούς και δάκρυα, οπότε έκπληκτος ο Υφυπουργός λέγει στον Γιαννιώτη: «Αυτός τώρα γιατί κλαίγει; Τι έπαθε; Ρώτησέ τον».
Πριν όμως ερωτηθεί, τους πλησιάζει και τους λέγει ψιθυριστά: «Έλληνας είμαι από το Ανταρτικό Φλώρινας. Νίκος Καούσης λέγομαι. Σας εκλιπαρώ πάρτε με διπλωμένο στο πόρτ-μπαγάζ πίσω στην Πατρίδα»!
Με τα ταχύτατα αντανακλαστικά και την οξυδέρκειά του ο Α. Καζάζης, αστράφτει και βροντά: «Μας έσκασες δύο μέρες τώρα με την πονηριά σου! Άκουσε κύριε: Αν είσαι Έλληνας και θέλεις να επιστρέψεις στην Πατρίδα, να ακολουθήσεις την νόμιμη οδό, όπως την ρύθμισε η Κυβέρνησή μας».