3. σελίδα - Σελίδα 3

Διεύθυνση

Ν. Κουντουριώτου 19
Τ.Κ. 546 25 - Θεσσαλονίκη
Τηλ.: 2310/533127
Fax: 2310/541228
e-mail:Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
web: www.eave.gr

Σύγκρουση σκοπών και κατεστημένου

Οι πρώτοι πέντε καταστατικοί σκοποί της Ε.Α.Β.Ε. είναι «εξ απαλών ονύχων» τοποθετημένοι, ώστε οι δύο εξ αυτών να αφορούν την συνήθη και γνωστή «προαγωγή των επαγγελματικών συμφερόντων των μελών», δύο άλλοι την «ενημέρωση, εκπαίδευση, εκδηλώσεις κ.λπ.» και ένας αφορά την «μελέτη του νομοθετικού και διοικητικού περιεχομένου πράξεων της Πολιτείας, που αναφέρονται στην ασφαλιστική αγορά». Θα δούμε αμέσως τους λόγους περί «μελέτης νόμων και αποφάσεων».
Αυτός ο σκοπός, γενικόλογος και πολλών ερμηνειών του αρχικά, γίνεται σαφέστερος και «σκληρών ονύχων» πλέον για το μόνιμα εγκατεστημένο κατεστημένο της ασφαλιστικής αγοράς με τους τρεις άλλους επόμενους, σαφείς και συγκεκριμένους, εκ των οποίων:
Ο έκτος αναφέρεται σε «επαφές με ημεδαπούς ή αλλοδαπούς οργανισμούς, που ολόκληρο ή μέρος της δραστηριότητάς τους, εμπίπτει στο πλαίσιο του ασφαλιστικού ενδιαφέροντος».
Ο έβδομος και ουσιωδέστερος όλων, στρέφεται ευθέως κατά του κατεστημένου, με σπάνιο -αν όχι πρωτοφανή- σκοπό επαγγελματικού σωματείου της Θεσσαλονίκης και Βορείου Ελλάδος, δια καταστατικής αναφοράς και επιδιώξεως «καθιερώσεως ίσων όρων λειτουργίας των Ασφαλιστικών Επιχειρήσεων Βορείου Ελλάδος με τις αντίστοιχες της υπολοίπου Ελλάδος»!
Και μόνον η αναγραφή παρόμοιου σκοπού, αντίστοιχο του οποίου όφειλαν να είχαν ως καταστατικούς σκοπούς και επιδιώξεις τους όλα τα υπέρ «πάσης Ελλάδος» δήθεν κοπτόμενα «Πανελλαδικά ή Πανελλήνια» της Αθήνας σωματεία, βεβαιώνει και αποδεικνύει την επιδιωκόμενη Ισότητα για έναν συγκεκριμένο τόπο έναντι ενός άλλου προνομιακότερου δια σειράς νόμων και αποφάσεων, του αυτού και ενιαίου κράτους κατά θεωρία, όχι όμως και πράξη.
Έχοντες καλώς υπόψη τα παραπάνω και όσα είχαν διαπραχθεί με το γνωστό εφεύρημα και πράξη «ο νόμος είμαι εγώ» στα ασφαλιστικά δρώμενα και αφού άλλοι και από αλλού, πολύ μακριά μάλιστα, νομοθετούσαν και για μας, χωρίς εμάς, το μόνο που απέμενε ήταν να υλοποιήσουμε τον «θεσμικό» μας ρόλο ως «αντιπολίτευση», προβάλλοντες και ενεργούντες την επιβαλλόμενη αντίσταση, η οποία, ως «ακροτελεύτιο» άρθρο στο καταστατικό μας, έλαβε την επιτρεπόμενη μορφή σε παρόμοια Σωματεία ως επιδιωκόμενος σκοπός και κατάλληλα διατυπωμένος ως: «Αναβάθμιση γενικότερα του οικονομικού και κοινωνικού ρόλου των Ασφαλιστών και Ασφαλιστικών Επιχειρήσεων Βορείου Ελλάδος»!
Δηλαδή και με άλλα λόγια, «κόκκινο πανί» και ευθεία σύγκρουση με το «θιγόμενο» εξ αυτών κατεστημένο, όταν γι΄ αυτά, τα συνήθως «ρομαντικά», καταβάλλεται επίμονη προσπάθεια να γίνουν πράξη.
Έτυχε εκείνην την εποχή οι τοπικοί άρχοντες της Θεσσαλονίκης να μη «σηκώνουν μύγα στο σπαθί τους». Υπήρχαν σοβαρές διεθνείς ανακατατάξεις, το Μακεδονικό φούντωνε, ο παγκόσμιος ελληνισμός είχε εξεγερθεί, η παραλία της Θεσσαλονίκης είχε βουλιάξει από πρωτοφανή λαο-θάλασσα πατριωτικής αφύπνισης και κάποιοι στην Αθήνα, με εμφανώς αποκρυβόμενους και εκκωφαντικώς σιωπούντες, λαλίστατους όμως περί παντός άλλου επιστητού, δοτούς και ξένα συμφέροντα υπηρετούντες Ασφαλιστές και Οργανώσεις τους, αναισχύντως προκαλούσαν.