15. σελίδα - Σελίδα 15

Διεύθυνση

Ν. Κουντουριώτου 19
Τ.Κ. 546 25 - Θεσσαλονίκη
Τηλ.: 2310/533127
Fax: 2310/541228
e-mail:Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
web: www.eave.gr

Τότε και σε «πηγαδάκια» στα Γραφεία της ίδιας Ένωσης, στην οδό Ξενοφώντος Αθηνών (εδώ ίσως η Θεία Δίκη φαίνεται ότι παρεμβαίνει στα ασφαλιστικά δρώμενα των Ελλήνων, δια των ονομάτων αρχαίων Φιλοσόφων και όσα αυτά σημαίνουν και συμβολίζουν, με τον Αριστοτέλη στην Θεσσαλονίκη και τον… Ξενο-φώντα στην Αθήνα), δόθηκαν πραγματικές «μάχες», εξαιτίας του πνεύματος και αντιλήψεων που επικρατούσε και θύμιζε εποχές «Φιλιππικών» του Δημοσθένη, με αναβιωμένες τις Αντιμακεδονικές και Μακεδονικές Παρατάξεις, υπό σύγχρονη μορφή και ρεβανσιστική διάθεση. Δείτε -ενδεικτικά- μία εξ αυτών:

- «Τι λες ρε Μακεδόνα ξύπνιε, που πήγες και έκανες έδρα των εταιρειών σου την Θεσσαλονίκη! Ξέρεις γιατί κόψαμε το νόμισμα στρογγυλό; (Τα ίδια, περί έδρας, πίστευε και υποστήριζε ένας στην Ξάνθη γεννημένος τέως Πρόεδρος της ίδιας αθηναϊκής Ένωσης, λαμπρότατος μετεωρίτης μετέπειτα στον χώρο).
- Όχι δεν το γνωρίζω, Αθηναίε πανέξυπνε. Πες μου γιατί το κόψατε στρογγυλό και όχι τετράγωνο;
- Για να κυλάει, ρε αγαθέ, από πάνω προς τα κάτω!
- Έχασες Αθηναίε, διότι είσαι σε… οροπέδιο και εγώ στην παραλία!»

Σημείωση: Την εποχή εκείνη είχε γίνει «σλόγκαν» η λέξη «οροπέδιο», αντί του ορθού λεκανοπέδιο για την Αθήνα, που, από φραστικό λάθος, είχε αναφερθεί από διαπρεπή τότε Υπουργό.
Κέρδισε όμως ο συγκεκριμένος «ερμηνευτής του στρογγυλού νομίσματος», που άλλοι και εκτός Ελλάδος και πολύ βορειότερα ή δυτικότερα, «κόβουν και τυπώνουν», διότι έφυγε νωρίς από την ζωή και δεν πρόλαβε να δει ότι αυτό «κυλά» αντίθετα, από Νότο προς Βορρά και πολύ Δυτικά! Κατά τον «ανάρουν», όπως ελληνοπρεπώς λέγεται το «φαινόμενο» αυτό.
Ακριβώς και για την «ροή» γενικώς, έπρεπε να «κουρευθεί και να αναδιαρθρωθεί» η ασφαλιστική Θεσσαλονίκη και λοιπή Περιφερειακή Ελλάδα, ιδιαίτερα μάλιστα η μη προνομιούχα Αθήνα, όχι μόνον με διάλυση της Ε.Α.Β.Ε., που, μετά την απελευθέρωση του ανταγωνισμού τιμών ασφαλίστρων, δια των Κοινοτικών Οδηγιών του έτους 1992, επιδιώχθηκε με κάθε τρόπο, αλλά και με προσωπική και επαγγελματική κατασυντριβή των μελών και εταιρειών, που την στήριζαν. Δύο άλλες επαγγελματικές Ενώσεις Ασφαλιστικών Εταιρειών στην Αθήνα είχαν «φαγωθεί» από την παλαιότερη και μοναδική πλέον, ενώ τα μέλη της «τρώγονταν» από «αχόρταγα» άλλα μέλη της και ατελευτήτως,
μέχρι τελικού κανιβαλισμού και μεταξύ των… αχόρταγων.
Από τις μεσαιωνικού τύπου απειλές και μεθοδεύσεις αυτές και μετά το έτος 1993 αποχώρησαν από το εδώ τοπικό επαγγελματικό Σωματείο μας, όλες οι άλλες, εκτός των δύο ασφαλιστικών εταιρειών που φέρουν στην επωνυμία τους το όνομα της Θεσσαλονίκης και οι οποίες έπραξαν το αντίθετο, με οριστική αποχώρησή τους από το επαγγελματικό σωματείο της Αθήνας. Αυτό το αποτέλεσμα είχαν οι «μάχες» και οι «παρατάξεις»! Και έτσι παραμένουν, εν αναμονή… Φιλίππου!
Αν και όταν γραφεί η αληθής Ιστορία, επί των όλων πραγμάτων και «θαυμάτων», που έφεραν την Ελλάδα και τους Έλληνές της εκεί που είναι σήμερα (2011), για την ίδια «ροή» του (άφαντου πλέον) χρήματος, τότε θα αποδοθούν «τα του Καίσαρος τω Καίσαρι»! Σίγουρα θα βοηθήσουν τους δίκαιους κριτές, τούτες εδώ οι γραφές.
Από τις εξελίξεις αυτές, η πορεία της Ε.Α.Β.Ε. πέρασε σε τρίτο και ακόμη ισχυρότερο στάδιο, δια τροποποιήσεως του καταστατικού της και με την υπ΄ αριθμ. 9307/13-6-2000 Απόφαση Εγκρίσεώς του από το Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης (Α΄ τροποποίηση Καταστατικού), που αφορούσε κυρίως το άρθρο 4 αυτού για την ιδιότητα των μελών του, στην οποία προστέθηκε και αυτή «του Διαμεσολαβητή ασφαλίσεων με έδρα του την Βόρεια Ελλάδα ή να συνεργάζεται με ασφαλιστική επιχείρηση με έδρα της την Βόρεια Ελλάδα ή να είναι Νόμιμος Αντιπρόσωπος ή Εκπρόσωπος ή Ειδικός Αντιπρόσωπος αλλοδαπών ασφαλιστικών επιχειρήσεων και να κατοικοεδρεύει στην Βόρεια Ελλάδα», αλλά και του άρθρου 2 παρ. 3 των σκοπών του Σωματείου, για την «καθιέρωση ίσων όρων λειτουργίας».
Είναι προφανέστατο και δηλωτικότατο ότι το επαγγελματικό μας Σωματείο αγωνίζεται για το αυτονόητο σε άλλα ευνομούμενα κράτη, που είναι οι ίδιοι όροι λειτουργίας και Ισοπολιτείας, χωρίς να διεκδικεί αποκεντρωτικά κίνητρα και ενισχύσεις. Τα πονηρά αντικίνητρα, μάχεται.
Αυτός ίσως και ο βασικός λόγος, που σήμερα (2011) τα μέλη υπερβαίνουν τα 300 και σε όλη την Ελλάδα.