Ένωση Ασφαλιστών Βορείου Ελλάδος Ε.Α.Β.Ε www.eave.gr - Δραστηριότητες

Διεύθυνση

Ν. Κουντουριώτου 19
Τ.Κ. 546 25 - Θεσσαλονίκη
Τηλ.: 2310/533127
Fax: 2310/541228
e-mail:Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
web: www.eave.gr

Δραστηριότητες

Οι δραστηριότητές μας ανατρέχουν πολλές δεκαετίες πριν ιδρυθεί το Σωματείο μας, υπό μορφή ατομικών πρωτοβουλιών και δράσεως των ιδρυτικών μελών μας.
Αξιόλογες είναι οι προσπάθειες ιδρύσεως Λέσχης Ασφαλιστών Θεσσαλονίκης και Βορείου Ελλάδος, στην οποία πρωταγωνίστησε ένας εκ των πλέον διακεκριμένων Ασφαλιστών της Θεσσαλονίκης με πανελλήνια εμβέλεια, που ήταν ο αείμνηστος Βασίλειος Γκίκαλος, Διευθυντής του τότε Φοίνικα και μετέπειτα Αντιπρόεδρος της ΙΝΤΕΡΣΑΛΟΝΙΚΑ.
Την Λέσχη αυτή δεν την ήθελαν εκείνοι που όφειλαν να πρωταγωνιστήσουν για την ίδρυσή της και να την στηρίξουν.
Οι λόγοι ήταν πάντα οι ίδιοι και αφορούσαν τον μεταξύ Ασφαλιστών οξύτατο ανταγωνισμό για τα εμπορικά συμφέροντα εκάστου, των εταιριών που εκπροσωπούσαν, αλλά και των τότε σωματειακών οργανώσεων, που θα «ζημίωναν» από την ίδρυση Λέσχης Ασφαλιστών, γενικώς και όλων.
Επιπλέον, κάποιοι εξ αυτών είχαν οργανωθεί σε «Στοές» και άλλου είδους «Λέσχες», ένας των οποίων ήταν ο τότε αναπτυσσόμενος Λαϊονισμός, με πολύ μαχητική και δραστήρια την Λέσχη Λευκού Πύργου Θεσσαλονίκης και με πολύ δραστήρια και διακεκριμένα μέλη της τοπικούς κοινωνικούς παράγοντες και τρεις τουλάχιστον συμμετοχές τότε και μετέπειτα γνωστών Ασφαλιστών, δύο από τους οποίους παραμένουν και σήμερα επικεφαλής Ομίλων ελληνικών ασφαλιστικών εταιρειών, που οι ίδιοι ίδρυσαν.
Επέμενε και αγωνίζονταν ο μαχητικός και υπέροχος εκείνος Ασφαλιστής Βασ. Γκίκαλος, δια του ορθού συνθήματός του «μας ενώνουν περισσότερα από όσα μας χωρίζουν» και έμεινε στην Ιστορία το πρώτο επίτευγμά του κοινής συνεστίασης στο κέντρο «Καλύβια» Λαγκαδά, όπου η συγκέντρωση αυτή, πέραν της αποχής των μόνιμα απεχόντων, αν δεν είναι οι ίδιοι «καπελωτές» και διακρινόμενοι από τους άλλους, έγινε για να εξελιχθεί σε διάσπαση ομάδων ανταγωνισμού, με πρωταγωνίστριες δύο γοητευτικές κυρίες και αγώνα για το ποια θα συγκεντρώσει γύρω της τους περισσότερους… θαυμαστές!
Αυτό ήταν και το κλίμα της τότε εποχής, που μόνον κατά τεχνικές και μεθόδους άλλαξε, όχι όμως και ουσία.
Αργότερα και για κάποιο χρονικό διάστημα, την πρωτοβουλία πήραν εκείνα τα πράγματι ιστορικά Πανελλήνια Συνέδρια Ασφαλιστών Ελλάδος και Κύπρου, με εναλλαγή του τόπου πραγματοποιήσεώς τους στην Λευκωσία και Αθήνα, υπό γενική συμμετοχή όλων των ιδιοτήτων και κατηγοριών επιμέρους δραστηριοτήτων των Ασφαλιστών τού, στην πράξη, ενωμένου ελληνισμού, εκδόσεις ψηφισμάτων για τα δίκαια της Κύπρου, προβολή τους διεθνώς και άλλα παρόμοια ελληνοπρεπή, που άργησαν να τα θάψουν οι εξ αυτών ενοχλούμενοι.


Εκτός από την Λευκωσία και παρά το περιορισμένο της ελεύθερης Κύπρου, εδρεύουν ασφαλιστικές εταιρείες της και στην Λεμεσό, όπου και χωρίς κόμπλεξ και πονηριές πραγματοποιείται στην συνέχεια, υπό πρόθυμη συμμετοχή, Πανελλήνιο Συνέδριο Ασφαλιστών από Ελλάδα και Κύπρο.
Ήταν φυσικό και επόμενο να προταθεί από Θεσσαλονικείς Ασφαλιστές, εκεί στο αποκεντρωμένο και αληθώς Πανελλήνιο Συνέδριο, το επόμενο στην Ελλάδα να πραγματοποιηθεί αντίστοιχα στην Θεσσαλονίκη και Βόρεια Ελλάδα, που αντιμετώπιζε ήδη οξύτατα εθνικά θέματα και οι Πανέλληνες Ασφαλιστές θα ύψωναν φωνή παγκοσμίως και με ψήφισμά τους από εδώ.
Η πρόταση έγινε πρόθυμα δεκτή από τους Κυπρίους οργανωτές και λήφθηκε ομόφωνη Απόφαση του Συνεδρίου για επανάληψή του στην Θεσσαλονίκη, με ευχές και επιθυμίες όλων «να ειδωθούμε στην Βόρεια Ελλάδα» και όπου σαφώς την οργάνωση δικαιούνταν να την έχει η Ένωσή μας.
Όταν ήρθε η εποχή εκτελέσεως της Αποφάσεως αυτής, οι «ιδιοκτήτες Ελλάδος» στην Αθήνα προτίμησαν να μην γίνει Συνέδριο και να διακοπεί στην συνέχεια ο Πανελλήνιος αυτός θεσμός-δεσμός, παρά να πραγματοποιηθεί Πανελλήνιο Συνέδριο Ασφαλιστών στην Θεσσαλονίκη ή Φλώρινα ή έστω στην τουριστική Χαλκιδική, που προτείναμε.
Τέτοια και τόση η εμπάθεια και η μικροπρέπεια! Και είναι αλήθεια ότι ευθύνονται και οι Κύπριοι, που απλά σιώπησαν.
Όταν διαμαρτυρηθήκαμε εγγράφως για την προσβολή, όπως την εκλάβαμε, της Θεσσαλονίκης και Βορείου Ελλάδος, λάβαμε την έγγραφη απάντηση, που θα μείνει στην ιστορία ως μνημείο θράσους και προκλητικότητας: «Το 98% των εν δυνάμει Ασφαλιστών είναι στην Αθήνα», μας είπαν!
Και έκτοτε τους αφήσαμε να χαίρονται τα «εν δυνάμει» ποσοστά τους, που ούτε ο Παπαδόπουλος της επταετίας, ούτε ο Τσαουσέσκου της Ρουμανίας δεν τόλμησαν να εμφανίσουν! Όμως αργότερα και επί εποχής Προεδρίας εκείνου του υπέροχου Ασφαλιστή και Ανθρώπου Λάμπρου Κόκινου, Γενικού Διευθυντή τότε της «Εθνικής» Ασφαλιστικής και, εξαιτίας επικίνδυνης εξάρσεως τότε του Μακεδονικού, κατορθώνουμε και φέρνουμε στην Φλώρινα την «Ένωση Ελλάδος» εξ Αθηνών, με πολλούς αγνούς Πατριώτες και εξαίρετους Ασφαλιστές, όπου πραγματοποιείται μοναδικό στα ασφαλιστικά χρονικά ανοιχτό Διοικητικό Συμβούλιο, δια ελεύθερης συμμετοχής μελών και στελεχών, προβολής και παρουσίας των Ελλήνων Ασφαλιστών στα σύνορα, εκδρομή στις Πρέσπες, διασκεδάσεις σε τοπικά κέντρα με τοπικές χάλκινες μπάντες, συναδελφικότητα, φιλία, χαρά, προσφορά και αποδοχή γευμάτων σε όλους από μας ως «οικοδεσπότες», μέχρι και εκπλήρωση επιβαλλόμενης κοινωνικοθρησκευτικής υποχρεώσεως δι΄ επισκέψεως μικτής Αντιπροσωπείας Ασφαλιστών στον τότε Μητροπολίτη Αυγουστίνο, που δεν είχε παραστεί ο ίδιος στην έναρξη των εργασιών, αλλά εκπροσωπήθηκε από τον τότε Πρωτοσύγκελο και ήδη Μητροπολίτη, οπότε, δια της επισκέψεως στην Μητρόπολη, έδωσε «άφεση αμαρτιών» σε «υπηρέτες του Μαμωνά» και δέχθηκε εγχειρισθείσα επιταγή για τα ορφανά, αφού έδωσε ένα καλό μάθημα και μήνυμα, που το έλαβαν οι παρόντες Ασφαλιστές. Εκ των «ηγεμονευόντων», απόντες ήταν μόνον οι γνωστοί ως «συνήθεις ύποπτοι»! Έφυγε ο Λάμπρος, που λάμπρυνε την χώρα και τον χώρο, επήλθε το χάος και ο αφελληνισμός.


Από την δεκαετία λοιπόν του 1980, εποχής ενάρξεως Πανελληνίων Ασφαλιστικών Συνεδρίων, μέχρι του καλώς διατηρούμενου σημερινού ασφαλιστικού «εθνικού διχασμού», έκλεισαν περί τις εξήντα (60) ελληνικές ασφαλιστικές εταιρείες, όταν ο Θεσμός των Ασφαλίσεων είναι έντονα κοινωνικο-οικονομικός και όταν οι «εν δυνάμει» υπηρέτες του είναι υπηρέτες των γνωστών ολιγο-μονοπωλίων του Διεθνισμού και των δοτών τους, υπό αφελληνισμό της ασφαλιστικής αγοράς της χώρας, με όλες τις συνέπειες εξ αυτού.
Αυτά τα γεγονότα μας ανάγκασαν να αυτοαμυνθούμε, να κρατήσουμε ζωντανή και υπαρκτή την ασφαλιστική επαρχιακή Ελλάδα, με όσα μέσα και τρόπους μας παρείχε ο Διεθνής Θεσμός και οι Ευρωκοινοτικές Οδηγίες. «Μοναχός σου χόρευε και όσο θέλεις πήδα», έλεγε ο πρώτος Πρόεδρος του Σωματείου μας Δ. Μόλχο.
Αμέτρητα είναι τα Υπομνήματα, έγγραφα, μελέτες και προτάσεις μας για την λειτουργία του Θεσμού, τους ίσους όρους, την απελευθέρωση του ανταγωνισμού προς όφελος των καταναλωτών ασφαλισμένων, την ενημέρωση του κοινού, των συνεχώς αυξανόμενων μελών μας, την εκπαίδευση και συμβολή μας στα κοινωνικά και εθνικά δρώμενα, που εμείς ονομάζουμε «εθνικό ασφαλιστήριο».
Δι΄ αυτού, πρώτα απ΄ όλα και πάνω απ΄ όλα, ενεργούμε για την προάσπιση των εθνικών μας δικαίων και ιδιαίτερα της Μακεδονίας μας. Ακριβώς επειδή αυτήν την προστασία έχει πρώτιστη ανάγκη ο τόπος μας.
Και είναι αλήθεια ότι τον μόνιμο τοίχο άρνησης οποιασδήποτε δραστηριότητάς μας, που συναντούσαμε στην Αθήνα, δεν τον συναντούσαμε στην Ευρώπη και οπουδήποτε αλλού του κόσμου.
Πολλές φορές και από έξω, ανοίξαμε τις εδώ κλειστές για μας πόρτες.
Απίστευτα βέβαια αυτά, αλλά στην «ελληνική επικράτεια» κάποιων συμβαίνουν αυτά και πολλά άλλα, όπως τα παρακάτω ενδεικτικά.
Μία από τις γνωστότερες ξένες ασφαλιστικές επωνυμίες στην Ελλάδα ήταν η κρατικού ελέγχου Γαλλική UAP (UNION ASSURANCE DE PARIS), που εκπροσωπούσαν τα από πατέρα και υιό ασφαλιστικά Γραφεία Πλυτά. Μεγάλα και ιστορικά τα ονόματα του Αμβρόσιου και Γεωργίου Πλυτά. Στην Θεσσαλονίκη, την ίδια επωνυμία εκπροσωπούσε ο τότε ικανός Ασφαλιστής Ισαάκ Πανταζίδης, με διαδόχους του την κόρη και τον γιο του Γρηγόρη.
Όσοι διέρχονταν από την ιστορική οδό Ρογκότη, για τα περίφημα σουτζουκάκια της, θα θυμούνται την επιγραφή UAP στα εκεί Γραφεία Πανταζίδη.
Μετά τον θάνατο και του Ασφαλιστή Γεωργίου Πλυτά (τ. Υπουργού και τ. Δημάρχου Αθηναίων) η UAP, που λειτουργούσε στην Ελλάδα από τις αρχές του 1900, κινδύνευσε να «ξεχασθεί»! Επανήλθε σε δράση με τρεις εταιρείες του ιδίου Ομίλου της, την AUP-VIE, την UAP IARD και την UAP ASSISTANCE, με ένα εκπληκτικό εφεύρημα Νομίμου Αντιπροσώπου, όχι Ασφαλιστή, αλλά Δικηγόρου Αθηνών, που ήταν ο ικανότατος και πανέξυπνος Νομικός Βασ. Μαυρίδης.


Παράλληλα, οι Γάλλοι τοποθετούσαν εδώ Γάλλους Ασφαλιστές-Διευθυντές (π.χ. De Soοs Montalebert) που δεν γνώριζαν ελληνικά, ούτε και την νοοτροπία της ελληνικής αγοράς, ενώ καθήκοντα Τεχνικού Διευθυντή Ασφαλίσεων ασκούσε ο έμπειρος τεχνο-Ασφαλιστής Άγγελος Ξενάκης επί των Γενικών, επί της Ζωής ο νέος τότε Αναλογιστής Δημ. Σπηλιωτόπουλος και Οικονομικών ο πολύπειρος και υπέροχος άνθρωπος Μιχ. Κουμάκης, όλοι προερχόμενοι από την Γερμανική NORDSTERN, της οποίας Διευθυντής Βορείου Ελλάδος ήταν ο Μελάς Γιαννιώτης, ήδη της ΙΝΤΕΡΣΑΛΟΝΙΚΑ και στον οποίο ανέθεσαν αμέσως τις τρεις κρατικές Γαλλικές ασφαλιστικές για επαναδραστηριοποίηση και ανάπτυξή τους στην Βόρεια Ελλάδα.
Οι εργασίες και το σχήμα στην Βόρεια Ελλάδα εξελίχθηκαν καλύτερα των αναμενόμενων, υπό ενθουσιασμό των Γάλλων, ακόμη και στο Παρίσι, που δεν άργησαν να καλέσουν τον Μακεδόνα Ασφαλιστή εκεί για συζήτηση εξαγοράς της πρώτης και μικρής αρχικά ΙΝΤΕΡΣΑΛΟΝΙΚΑ και την οποία τελικώς αποποιήθηκε ο εδώ Ιδρυτής της.
Η είδηση επαφών και συζητήσεων στο Παρίσι διέρρευσε ταχύτατα και την αξιοποίησε η γνωστή «μεγάλη και σίγουρη» της Αθήνας. Δεν άργησε ο τότε Γάλλος Διευθυντής να τηλεφωνήσει στον Μελά Γιαννιώτη «για μία πολύ επιτυχημένη επένδυση εξαγοράς τόσο τοις εκατόν των Μετοχών και αυτών των προοπτικών» επί της «μεγάλης και σίγουρης» και ότι «η μεταξύ μας συνεργασία συνεχίζεται κανονικά, εσείς στην Βόρεια Ελλάδα και οι άλλοι στην Νότια». Έλαβε την απάντηση ότι «πατάτε σε δύο βάρκες και θα πέσετε» αλλά υποδύθηκε ότι δεν το κατάλαβε ο Γάλλος. Η προσπάθεια της τότε Γαλλοκρατικής αυτής επωνυμίας ήταν να εμφανίσει «όγκο και ποσότητα», για να αποκρατικοποιηθεί, εξαγορασθείσα τελικώς από άλλη ξένη ιδιωτική. Πολύ γρήγορα οι καλές και αναπτυξιακές σχέσεις συνεργασίας χάλασαν και εμφανίζεται ο ικανότατος εκείνος Νόμιμος Αντιπρόσωπος-Δικηγόρος «ομιλών και ενεργών διφυώς», όπως έλεγαν οι εδώ Μακεδόνες μονοφυείς.
Φθάνει το θέμα στον Δικηγορικό Σύλλογο, με τα περί «ασυμβιβάστου Δικηγόρου και Εμπορικού Αντιπροσώπου» και έρχεται η απάντηση του τύπου «τυχαίνει να έχουμε διαφορετική άποψη»!
Στην συνέχεια, παίρνει το θέμα η Ε.Α.Β.Ε. και το στέλνει έξω στην Γαλλική Αρχή Εποπτείας Ασφαλίσεων και επικαλούμενη τον «όρο της αμοιβαιότητας μεταξύ κρατών-μελών», ζητεί έγκριση διορισμού Γάλλου Δικηγόρου ως Νομίμου Αντιπροσώπου ελληνικής Ασφαλιστικής της Θεσσαλονίκης, κατά τα ομοίως πραχθέντα υπό κρατικής Γαλλικής στην Ελλάδα!
Ψάχνονται δεόντως οι Γάλλοι και τελικώς το «παίζουν... κουτόφραγκοι», με την εξής απάντηση: «Είναι ασυμβίβαστη η ιδιότητα Δικηγόρου και Νομίμου Αντιπροσώπου ασφαλιστικής εταιρείας στην Γαλλία. Ουδόλως μας αφορά πώς εφαρμόζει η Ελλάδα την νομοθεσία»! Ουδέν όμως περί «ηθικού αυτουργού» διαφθοράς της Ελλάδος και των νόμων της.


Αυτή η διεθνής και προς το εσωτερικό δραστηριότητά μας, αλλά και εμπειρία, διδάσκει πολλά και σε πολλούς!
Θα μας μείνει… αξέχαστη! Βοήθησε όμως αποτελεσματικά, διότι εξ αυτής ιδρύθηκε η πρώτη μεταπολεμική ασφαλιστική εταιρεία Ζωής στην Βόρεια Ελλάδα (ΙΝΤΕΡΣΑΛΟΝΙΚΑ ΖΩΗΣ).
Να δούμε και άλλη σχετική εμπειρία δραστηριότητάς μας.

Μεταξύ των πολλών Αναφορών και Υπομνημάτων μας στα Κοινοτικά Όργανα για την με «ίσους όρους λειτουργία των ασφαλιστικών δραστηριοτήτων», κάπου και στις θέσεις και απαντήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, δεν πεισθήκαμε.
Μέσω των Νομικών Συμβούλων μας προσφύγαμε στον κάποτε θεσμό του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή, που τότε ήταν Έλληνας.
Ψάχνει το θέμα, ακολουθεί πρόσθετη ενημέρωσή του και, δια «σοφίας Σολομώντος», καταλήγει:
«Υπάρχει νομικό πλαίσιο στην Ελλάδα που σας επιτρέπει να διεκδικήσετε τα δικαιώματά σας» ή κάπως έτσι. Σκεφθήκαμε να του απαντήσουμε με την απάντηση των Γάλλων, αλλά η προσωπικότητά του και ο σεβασμός μας έναντί του δεν μας το επέτρεψε. Και επιβεβαιωθήκαμε για το ορθό της τιμής στο πρόσωπό του από επαφές και τιμές, που είχε και του απέδωσε ασφαλιστικό σωματείο της Αθήνας μετά τις δικές μας επαφές. Το γεγονός αυτό ήταν και το μεγαλύτερο, εξ όλων των δραστηριοτήτων μας, δίδαγμα.
Μία άλλη δραστηριότητά μας, που δεν είναι παράδειγμα, αλλά πρωτοφανής αντιστροφή των ρόλων μεταξύ Θεσσαλονίκης και Αθηνών, είναι η ενημερωτική Ημερίδα της 19/2/2000 σε ξενοδοχείο Αθηνών, όπου η «Ένωση Ασφαλιστών Βορείου Ελλάδος» ενημέρωσε τους ενδιαφερόμενους και στην Νότια Ελλάδα με το τότε επίκαιρο θέμα «Η άλλη διάσταση τρόπων αποζημιώσεων χωρίς υπαιτιότητα», που άφησε εποχή, ακριβώς επειδή η εκεί «επικράτεια» παρουσίαζε την άλλη δική της ως πανελλαδική και αποκλειστική, που δεν ήταν και δική μας, όπως η Αθήνα δεν είναι Θεσσαλονίκη και… τούμπαλιν!
Ακολούθησε ένα άλλο πολυήμερο Διεθνές Συνέδριο από 15 έως 19 Οκτωβρίου 2000, στο ξενοδοχείο «HΑYATT» της Θεσσαλονίκης, υπό κοινή διοργάνωση της Ε.Α.Β.Ε. και της Διεθνούς Ενώσεως Ασφαλιστικών Εταιριών-M.A.K.S.A. με έδρα την Πράγα και θέμα: «Θεωρήσεις και Μεθοδολογίες για την Ασφαλιστική βοήθεια στην Ευρώπη», με συμμετοχή πολλών ξένων, κυρίως Ανατολικών χωρών, αλλά και πολλών Βορειοελλαδιτών Ασφαλιστών, με επίσημη εκπροσώπηση της Πολιτείας και Αρχών. Και αυτό δίδαξε πολλά και σε πολλούς των Ολιγοπωλίων και Μονοπωλίων.
Μεταξύ πολλών και διαφόρων άλλων Συνεδρίων, Εκπαιδεύσεων, Ενημερώσεων, Συνεντεύξεων, Άρθρων και Μελετών, ξεχωριστή θέση στις όλες δραστηριότητές μας κατέχουν εκείνες, που αφορούν την κοινωνική προσφορά με επίκεντρο την πρόληψη τροχαίων ατυχημάτων και εθνική μάστιγα, με κορυφαία την Ημερίδα της 2/2/2008 και κύριο εισηγητή τον γνωστό ειδικό Τάσο Ιαβέρη στην Θεσσαλονίκη, την συνεχή επιμόρφωση και εκπαίδευση με κάθε μέσο και τρόπο (αμέτρητες είναι οι τηλεοπτικές, ραδιοφωνικές και αρθρογραφίες μελών της Διοικήσεώς μας) και, τέλος, η εκπλήρωση εθνοκοινωνικής υποχρέωσης απόδοσης οφειλόμενης τιμής σε πρόσωπα, που προσέφεραν υψηλές και ανεκτίμητες υπηρεσίες στην χώρα, τόπο και Θεσμό. Μία εξ αυτών είναι η απόδοση τιμής στον αειθαλή τ. Υπουργό, Ιστορικό και έμπρακτο Υπερασπιστή της Μακεδονίας Νίκο Μάρτη, που σε ειδική εκδήλωση της Ε.Α.Β.Ε. στην Θεσσαλονίκη την 17/3/2006 του επέδωσε εκ μέρους του Σωματείου μας, ο συμπατριώτης του τότε Υπουργός Μακεδονίας-Θράκης Γιώργος Καλαντζής, τα εύσημα τιμής και ευγνωμοσύνης μας, παρουσία του άλλου τότε Μακεδόνα Υπουργού Χρήστου Φώλια. Οι Μακεδόνες μπορούν και τιμούν τους Διακεκριμένους τους.


Πρόσφατη και παρόμοια τιμητική βράβευση ευγνωμοσύνης επιδόθηκε την 12/3/2011 από την Ε.Α.Β.Ε. στον ικανότερο, μέχρι τώρα τεχνο-Ασφαλιστή και Επιστήμονα, που ανέδειξε η Βόρεια Ελλάδα Γεώργιο Λάμπο, πρώτο Αντιπρόεδρο του Σωματείου μας και εκ των βασικών Ιδρυτών, ήδη Απόμαχο Ασφαλιστή, για όσα πολλά χρήσιμα και ωφέλιμα προσέφερε στον τόπο και στον Θεσμό των Ασφαλίσεων.
Κλείνουμε την μη δυνατή παρουσίαση σε μικρό χώρο των πολλών και πολύχρονων δραστηριοτήτων μας με την πλέον ενδεικτική όλων και κατά τις αντιλήψεις μας.
Είχαμε ένα μικρό χρηματικό περίσσευμα από τις ελάχιστες και μικρές συνδρομές των μελών μας και με την όξυνση του οικονομικού προβλήματος στην χώρα μας, σκεφθήκαμε να το διαθέσουμε στα μέλη μας, δια τερπνού και ωφέλιμου τρόπου διαγωνισμών ελληνομάθειας και γνώσεως τού, Μακεδονικής Ιδέας, Θεσμού των Ασφαλίσεων αλλά και των ωφελημάτων του τόπου μας εξ αυτού.
Νικήτρια και δια κρίσεως δύο Εκδοτών ασφαλιστικών εντύπων στην Αθήνα, αναδείχθηκε η εκ των παλαιότερων μελών μας Έφη Δικταπανίδου, πράγματι ευρύτερης ελληνομάθειας και επιμέλειάς της.
Βραβείο επιδόθηκε και στην νέα συνάδελφο των Ασφαλιστικών Γραφείων Κατσάνα στα Τρίκαλα για τις γνώσεις και φιλομάθειά της.
Πράττουμε τα κατά δύναμη και πιστεύουμε στις πανανθρώπινες Ηθικές Αξίες διδαχών του Αριστοτέλη, αρνούμενοι τον Μακιαβέλι.


Δείτε τις άλλες σελίδες μας. Διδάσκουν και ωφελούν τους Έλληνες.